Het was een terloops gesprek met Nikola in 2024. Ze zei: "Het zou cool zijn om onze geweven wandkleden volgend jaar op een beurs te tonen". Zomaar een losse gedachte, geen concreet plan. Je kent het wel: er is altijd veel werk in het bedrijf, altijd iets dringends, altijd een reden om te zeggen "misschien volgend jaar".

En precies daarom besloot ik het te doen.

Ik wist dat als we op het "juiste moment" wachtten, we het nooit zouden vinden. Het juiste moment bestaat niet: je moet het zelf creëren. Nadat ik Ela en Nikola had gesproken en een eerste akkoord op het idee had gekregen, deed ik het gewoon: ik schreef ons in voor de beurs.

Na contact met de organisator moesten we een stand kiezen. Samen met het team kozen we een ruimte van 5 meter breed en 1 meter diep. Het was een doordachte keuze: we dachten dat onze wandkleden er met deze indeling zouden uitzien als een kunstgalerie. Een lange expositielijn waarin elk stuk grote wandkunst kon schitteren, waar bezoekers langs konden lopen en elk wandkleed afzonderlijk konden bewonderen.

Ik zat vol enthousiasme. Een beetje bang ook: het was tenslotte onze eerste beurs, de eerste keer in deze rol, de eerste keer voor zo'n groot publiek om onze handgemaakte wanddecoratie te presenteren. Maar ik ben een enthousiasteling en ik neig ertoe alles positief te zien.

De optimist die uitstelt

Ik moet iets bekennen: ik begon te laat aan de panelen. Ik ben een optimist. Ik denk positief. En daardoor... stel ik alles uit tot morgen. Ik dacht bij mezelf: "Hé, het zijn maar panelen, die maak ik zo af, hoe lang kan dat duren?"

Het ergste? De materialen wachtten al een maand op me. Nou ja, behalve misschien de verf, maar ik had alles om de constructie te bouwen. Het hout lag er. Het gereedschap klaar. Ik had eerder kunnen beginnen.

Maar dat deed ik niet.

Want er was altijd wel iets te doen. Een spoedbestelling. Een klant om te helpen. Een "belangrijkere" kwestie. En ik keek naar die materialen en dacht: "Morgen begin ik. Morgen zeker."

Koffie – teamvoorbereiding

Eén ding zijn we echter vroeg begonnen. Het koffie-idee was niet nieuw: we hadden eerder geëxperimenteerd met koffie in de verf om een organische textuur te maken, perfect voor een Japandi- of Wabi Sabi-achtergrond.

Omdat we wisten dat we een aanzienlijke hoeveelheid koffie nodig zouden hebben voor dit project, verzamelde iedereen in het bedrijf 3 weken lang koffie in potten. Elke ochtendespresso, elke kop: alles ging in onze voorraad. Teamwork op zijn best.

Industriële werkplaats en "red wat je kunt"-modus

Uiteindelijk kwam het moment dat ik moest beginnen. Het hele project ontstond in onze industriële werkplaats, een plek waar creativiteit ruwe constructie ontmoet.

Ik werkte in versnelde modus, of eigenlijk in "red wat je kunt want de beurs staat voor de deur"-modus. Het was onze eerste beurs, dus het budget was beperkt. Alles moest met de hand gemaakt worden: van ontwerp, via constructie, tot montage.

Toen ik de constructie in mijn eentje bouwde, bleef ik denken: "Wat als dit allemaal instort op de beurs?" Alles was gemonteerd op een OSB-plaat van 22 mm, waarop ik balken van 14 cm × 14 cm bevestigde. Daarna bedekte ik alles met piepschuim en schilderde het.

In de werkplaats waren de wanden instabiel. Ze stonden, maar niet perfect. Ik maakte me zorgen. Ik testte. Ik stelde bij. Maar toch, een lichte wiebeling.

Toen kwamen we aan bij de TAURON Arena en alles veranderde. Op de arenavloer, die stevig en vlak was, stond de constructie perfect. Het bleek dat niet mijn constructie het probleem was, maar de ongelijke vloer in de werkplaats.

Kleurevolutie

Aanvankelijk wilden we de panelen in één kleur maken. Eenvoudig, elegant, monochroom, typisch voor de presentatie van minimalistische wandkunst. Maar toen gingen we met Nikola zitten om het ontwerp te bekijken, en we voelden allebei dat er iets ontbrak. De panelen waren mooi, maar... te braaf.

We besloten populaire kleuren te introduceren en iets dynamischers te maken:

• Magnat Ceramic C10 Noble Crystal
• Magnat Passion African Heat
• Beckers It's Simple Box of Chocolates

Koffie in actie

Zoals vaak gebeurt wanneer je met je eigen handen en een beperkt budget werkt, verschenen er kleine onvolkomenheden. En hier bleek die over 3 weken verzamelde koffie cruciaal.

Het mengsel van verf en koffie gaf de panelen een subtiele textuur die die kleine gebreken niet alleen verborg, maar in voordelen veranderde. Het oppervlak kreeg diepte, karakter, een unieke textuur.

Lange nachten

En hier haalde de realiteit van mijn optimisme me in. De nachten werden lang. Heel lang. Soms werkte ik alleen tot middernacht, en dan verder, tot 2 uur 's nachts, om elk paneel af te maken. En het meest frustrerende? De gedachte: "Als ik een week eerder was begonnen, sliep ik nu."

Maar ik begon niet eerder. Omdat ik een optimist ben die gelooft dat alles goed komt. En weet je wat? Op de een of andere manier kwam het goed.

Wat als we een geweven paneel zouden maken?

De panelen kregen vorm. De drie kleuren harmonieerden. De koffiestructuur voegde karakter toe. Maar zelfs daarmee leek het, als ik naar het resultaat keek... gewoon mooi. Goed. Solide.

Maar WOW genoeg voor onze eerste beurs?

Het idee van wollen panelen groeide al een tijd in ons hoofd. We dachten dat het een goed idee zou zijn: een wollen paneel voor bruiloften, met tekst, als achtergrond. Maar het was altijd "ooit", "in de toekomst", "als er tijd is". We deden het nooit. We hadden geen ervaring.

En nu overwegen om zo'n wollen paneel te maken? Nu? Voor de beurs? Zonder enige ervaring op dit gebied?

We waren er niet zeker van. Is het een goed idee? Is het niet te laat? Hoe construeer je het überhaupt zodat het echt een WOW-effect geeft?

En toen, een week voor de beurs, gingen we met Nikola zitten. De sfeer was gespannen: laatste voorbereidingen, een takenlijst zo lang als je arm. En plots die gedachte: dit kan niet iets simpels zijn. We hebben iets nodig dat de aandacht trekt.

"Misschien nu? Misschien maken we eindelijk dat wollen paneel waar we het zo veel over hebben?"

"Een week voor de beurs? Dit hebben we nog nooit gedaan..."

"Precies. Maar we besloten dat we het op de een of andere manier zouden doen."

Een gek besluit? Ja. Riskant? Absoluut. Vol twijfels? Zeker. Zonder ervaring? Ook.

En toen kwam er nog een idee: wat als we er lichtjes aan toevoegen? Als we toch iets gedurfds en onzekers doen, laten we dan echt gedurfd gaan. Een geweven wollen paneel met subtiele LED-verlichting. Extra aankopen (wol, lampen, LED-strip). Een week voor de beurs. Zonder zekerheid dat het zou werken.

Het resultaat

En weet je wat? Het werkte. Alle kleuren zorgden voor een samenhangend, geweldig effect. En toen we LED-verlichting toevoegden? De magie was compleet. Licht dat speelde op de verschillende woltinten en de koffietextuur creëerde diepte en drama.

Terwijl Nikola en ik worstelden met constructie en ontwerpconcepten, zat de rest van het team niet stil. Dit was geen soloshow: het was een gezamenlijke inspanning om onze fiber art aan de wereld te tonen.

Ela – het hart van onze weverij – werkte op de achtergrond en zorgde dat elk wandkleed perfect was. Ze bracht uren door met het voorbereiden van de gobelins, en controleerde elke knoop, elk weefsel. Later nam ze de nauwgezette taak op zich om kleine cadeautjes voor bezoekers te maken. Die kleine houten boter-kaas-en-eieren-spelletjes die je misschien hebt gezien? Dat was haar werk.

Marcin – onze houtambachtsman – sprong in toen we hem het hardst nodig hadden. Terwijl ik me op de grote wanden concentreerde, zorgde hij dat de kleinere details vlekkeloos waren. Hij bereidde de lijsten voor en zette ze vast.

Daryna – een onmisbaar teamlid dat met ons in de frontlinie stond. Ze hielp niet alleen bij het weven van de prachtige stukken, maar was ook het gezicht van onze stand. Samen met Nikola en mij was Daryna er van 's ochtends tot 's avonds, in gesprek met jou en onze creaties presenterend met onvermoeibare energie.

Het is belangrijk te vermelden dat, terwijl wij drieën (Jakub, Nikola, Daryna) de belangrijkste "frontlinie"-crew waren, we ter plaatse geweldige steun kregen van Ela, Marcin en Emma. Dit succes is van ons allemaal.

100% door ons met de hand gemaakt

Er is één ding dat ik moet benadrukken, want in de huidige wereld van massaproductie telt het meer dan ooit. Alles wat je op onze stand zag, was onze kunst, gemaakt in Polen, door ons.

We nemen geen shortcuts. We ontwerpen. We weven elke centimeter van het wandkleed op onze weefgetouwen. We bouwen de houten lijsten zelf. We bouwden zelfs de standwanden die je op de foto's ziet (ja, zelfs dat!). En tot slot verpakken we alles in houten kisten op maat zodat het veilig bij de klant aankomt.

Het kost honderden uren werk om een goede naam op te bouwen. Van het eerste idee, via de inspanning van het weven, tot het eindresultaat en de logistiek. Maar we doen het omdat we geloven dat echte luxe in de handen zit die het object maken, niet in de fabrieksmachine. We waarderen handwerk omdat we weten hoeveel hart het vergt.

Was het het waard?

Lange nachten? Ja. Een pijnlijke rug van het dragen van zware panelen? Ja. Stress over de stabiliteit van de constructie? Zeker ja. Een conceptwijziging op het laatste moment? Absoluut ja. Een maand uitstellen? Nou ja...

Maar toen ik die panelen voor het eerst opgesteld zag op de beurs, viel alles op zijn plaats. En de reacties van mensen? Dat was onbetaalbaar.

Lessen

Dit hele avontuur leerde me een paar dingen: soms moet je op je intuïtie vertrouwen, latere ideeën kunnen de beste zijn, de haastmodus kan creativiteit naar boven halen waarvan je niet wist dat je die had, "fouten" kunnen voordelen worden, optimisme is goed, maar de volgende keer begin ik eerder.

Bedankt

We danken iedereen die onze stand bezocht tijdens de Home Design Beurs in Kraków. Jullie belangstelling, vragen en positieve reacties waren voor ons een enorme motivatie.

We zijn ontzettend dankbaar voor zo'n positieve respons. Eerlijk gezegd hadden we op onze eerste beurs niet zoveel belangstelling verwacht.

Wat nu?

De Home Design Beurs was een belangrijke stap in onze ontwikkeling. Het liet ons zien dat de richting die we hebben gekozen – traditioneel ambacht combineren met moderne technologie en design – zinvol is en zijn publiek heeft.

Het was onze eerste beurs van dit type, maar zeker niet de laatste. De opgedane ervaring, de gelegde contacten en de reacties van bezoekers gaven ons vleugels.

Volgende beurs? We hebben absoluut een langere wand nodig. We willen meer van onze wandkleden kunnen tonen en de volledige variatie van onze wanddecoratie-collectie presenteren.

Wil je op de hoogte blijven van onze projecten, bezoek dan lalestudio.com of volg ons op Instagram @laleteam.